Ogień jest dzisiaj potrzebny każdego dnia. Zapalamy nim kuchenkę, papierosy, pracujemy z nim w pracy. Czy potrafimy sobie wyobrazić, że musielibyśmy nosić ze sobą dwa kamienie i hubkę za każdym razem, gdybyśmy chcieli rozpalić ogień? Na szczęście nie musimy o tym myśleć, ponieważ mamy do dyspozycji zapalniczki. Jedną z pierwszych zapalniczek wynalazł niemiecki chemik w roku 1823. Wykorzystywała wodór i naprawdę bardzo różniła się od tych nowoczesnych. Jak wyglądają te nowoczesne zapalniczki, o których mówimy? Powiedzmy sobie o nich coś.

Iskra i kliknięcie

Gdybyśmy chcieli ogólnie scharakteryzować zasadę działania zapalniczki, wyglądałoby to mniej więcej tak – Ogień powstaje w wyniku zapalania strumienia gazu lub knota nasiąkniętego benzyną. Zapalanie powoduje iskra, która powstaje przez tarcie o kamień lub naciśnięcie kryształu piezoelektrycznego. Piezo...czego? Nie martw się, do tego dojdziemy. Jak więc podzielić zapalniczki? Według zastosowania na osobiste i kuchenne, według zawartości na benzynowe i gazowe. Każda pewnie nie będzie taka sama, będą miały zalety i wady, dlatego powinniśmy je tutaj przedstawić.

Gaz jako tanie rozwiązanie

Gazowe zapalniczki są dzisiaj najpowszechniejsze. Dzielą się dalej na doładowywane i jednorazowe. Te doładowywane mają na spodzie korpusu mały zaworek, którym wtłacza się gaz do zbiornika ciśnieniowego. W nim gaz jest przechowywany w postaci ciekłej. Dzięki ciśnieniu, które panuje w zbiorniku, wystarczy jako element wyjściowy prosty zawór. Ten zawór otwiera się za pomocą dźwigającej listwy i uwalnia sprężony gaz. W tym momencie powinna powstać iskra. Iskra może powstać w tych zapalniczkach na dwa sposoby. Klasycznie, starej daty, kiedy zapalniczka ma krzesiwo i ząbkowany wałek. Naciskamy na niego i obracamy nim. Jego chropowata powierzchnia krzesze o kamień, który daje iskrę i zapala strumień gazu. Drugą możliwością jest naciskanie kryształu piezoelektrycznego. Kryształ ten jest naciskany, a jonki w siatce krystalicznej zbliżają się do siebie – w ten sposób powstaje ładunek wystarczający do zapalenia strumienia gazu iskrą. Te zapalniczki są świetne dzięki niskiemu kosztowi. Są niezawodne i bardzo łatwe w użyciu. Za kilka złotych możemy kupić jedną co tydzień i nie będzie nas to bolało. Zaczniemy na nie narzekać dopiero przy wietrze, kiedy będą gasnąć i ich użycie będzie prawie niemożliwe. Co z tym zrobić?

Ufajmy tradycji

Benzynowe zapalniczki są w tym sensie bardzo korzystne. Wewnątrz korpusu znajduje się wata i skręcony knot. Do tej wnęki wlewamy benzynę, która natychmiast wchłania się w watę, a tym samym do knota. Po otworzeniu pokrywki, możemy zobaczyć osłonę knota. W tej osłonie są otwory dla dotlenienia płomienia, a jednocześnie działają jako osłona przed wiatrem. Tym różni się od tego gazowego. Naprawdę bardzo dobrze przeciwdziała wiatrowi, co jest jego wielką zaletą. Podobnie jak gazowa zapalniczka, również benzynowy brat zapala się poprzez system krzesiwa, zapalają się opary benzyny nasiąknięte w knocie. Wewnątrz knota znajduje się cienki miedziany drucik, aby knot był bardziej wytrzymały i nie palił się tak szybko. Benzynowe zapalniczki są może nieco droższe, ale gwarantują pewność, luksus i przede wszystkim tradycję, z którą są produkowane.

Kwestia gustu

Wybór zależy od tego, co preferujemy. Niektórzy żałują wydania nawet tysiąca złotych na dobrej jakości benzynową zapalniczkę, chociaż może wytrzymać nawet 10 lat. Woleliby co tydzień wydać 10 złotych na jednorazową gazową. Jednak w końcu benzynowa wyjdzie taniej. Dodatkowo jest odporna na wiatr, a jej solidna konstrukcja wytrzyma całkiem sporo. Jedyną wadą jest stosunkowo szybka utrata mieszanki benzynowej, którą trzeba uzupełniać. Jaka jest zatem najlepsza do przetrwania na łonie natury? Co jeśli powiemy, że żadna? Benzynowa zawsze wydaje się lepszym wyborem. Możemy jednak sięgnąć po specjalną isotermiczną zapalniczkę, która działa na gaz. Ten jest sprężony i kierowany na rozżarzoną cewkę. Te zapalniczki są wprawdzie wrażliwe na zanieczyszczenia, ale za to bardzo niezawodne na wietrze i wilgoci. Wybierając zgodnie z potrzebą nie będziemy rozczarowani.