Dziś żołnierze biegają z plecakami wodnymi, czyli CamelBagi, na plecach. Piją za pomocą rurki i zaworu. Ma to swoje niepodważalne zalety, ale jak to było dawniej? W przeszłości nie było żadnych worków nawadniających ani nic podobnego. Wszyscy żołnierze, turyści i inni musieli sobie wtedy radzić inaczej. Jak? Korzystając na przykład z manierki. Manierka to praktycznie wojskowy pojemnik na wodę. Jest wytrzymała i większości przypadków może pomieścić do litra płynów. Podobnie jak wszystkie inne rzeczy, manierka również musiała przejść pewien rozwój, aby osiągnąć dzisiejszą formę.

Od historii po współczesność

Dawniej manierki nie były zbyt estetyczne. Możemy je również znać pod nazwą – polowa butelka. Były to po prostu wytłaczane blachy z szyjką zamkniętą korkiem. Konstrukcja oczywiście się rozwijała. Zmieniano różne materiały, od aluminium, metalu po nowoczesne polimery, które są co prawda lekkie i wytrzymałe, ale brakuje im duszy. Również zamknięcia były różne. Pierwsze były korkowe. Kontynuowano rozwój przez zakrętki, zatyczki plastikowe po plastikowe zakrętki. Podobnie jak w przypadku butelek, również tutaj materiał ma swoje plusy i minusy. W metalowej manierce można zagotować herbatę, ale jest bardziej podatna na uszkodzenia. Z drugiej strony plastik łatwo pęka. Nowoczesne manierki mogą mieć nawet miękkie ściany, co umożliwia złożenie ich do naprawdę małego rozmiaru. Dzięki temu możemy przenosić ich większą ilość.

Co musimy wiedzieć?

Konstrukcja jest w zasadzie podobna. Polowe butelki mają albo okrągły, albo cylindryczny kształt z szyjką o średnicy około 30 milimetrów. Mogą się różnić rodzajem nakrętki, na co należy zwrócić uwagę. Jeśli mamy maskę gazową, która umożliwia picie z manierki za pomocą rurki, wybierzmy nasadkę na manierkę, która to obsługuje. Nakrętka powinna być przymocowana do polowej butelki, aby uniknąć jej zgubienia. Ostateczny wybór należy do nas. Możemy wybrać nowoczesną polową butelkę lub starą klasyczną manierkę. Obie z pewnością doskonale będą spełniać swoje zadanie.