Jeśli chodzi o państwo znane jako Węgry, to miało ono przywilej być jednym z niewielu nowoczesnych państw, które rozwijały własny wzór maskowania już podczas II wojny światowej. Pierwszy model węgierski został przedstawiony już w 1938 roku (nazwa M38 nie jest przypadkowa) i był to wzór maskowania, który był używany praktycznie wszędzie: do malowania artylerii, pojazdów, całego sprzętu technicznego, a także pojedynczych pół-peleryn, którymi byli wyposażeni członkowie lokalnej armii. Pojawiły się przy okazji spekulacje, że węgierski wzór maskowania jest oparty na włoskiej wariacji znanej jako „Włoski M1929“, ale niezależnie od tego, jak było naprawdę, to maskowanie było używane podczas II wojny światowej przez cały personel wojskowy Węgier (przypominamy, że były to czasy, gdy Węgry były członkiem słynnej Osi).

Węgierski wzór maskowania M1938, czyli pełna nazwa: 1938 M háromszínű sátorlap-esőgallér.
W miarę upływu czasu po wojnie, podczas okresu komunistycznego (1947–1989) pojawiło się wiele współczesnych węgierskich wzorów maskujących. I to mimo faktu, że rzeczy z wojny wciąż były używane i dalej wpływały na kolory znaczącej liczby nowocześniejszych wzorów maskujących (niektóre nawet jeszcze około roku 1980).
Standaryzowany wzór maskowania dla wszystkich zwykłych mundurów (wpływ na inne maskowanie używane w 1949 roku) został przyjęty na Węgrzech jako główny dla całej Armii Węgierskiej i wszelkich jej sił zbrojnych nawet jeszcze w 1990 roku. Ale w tym czasie Węgry powoli stawały się członkiem NATO (jak wiele innych krajów w Europie Środkowej). Przypominamy, że obecnie państwo Węgry to członek NATO oraz Unii Europejskiej. Z tego powodu uczestniczyło także w misjach pokojowych w Afganistanie (OEF) i z Narodami Zjednoczonymi (dla tego celu było konieczne opracowanie czegoś odpowiedniego do pustyni).
Pierwszy węgierski wzór maskowania nosi nazwę „M38“ lub „1938 M“ albo nawet „M1938“. Jest to trójbarwny projekt składający się ogółem z trzech odcieni kolorystycznych (tło khaki + ciemny czerwonobrązowy i oliwkowy). Jest bardziej niż oczywiste, że inspirację zaczerpnął z włoskiego wzoru maskującego znanego jako „M1929 telo mimetico“. Oficjalnie to maskowanie produkowano tylko jako kombinację płachty namiotowej i peleryny podczas drugiej połowy II wojny światowej. Na tej podstawie wytwarzano także prywatnie (tj. przez zwykłych krawców) pokrowce na hełmy i płaszcze, a nawet niektóre rzeczy z kapturem dla spadochroniarzy w niemieckim stylu i kroju. Jak jednak czas mijał, zastosowanie w praktyce wzoru maskowania M1938 powoli zanikało i około roku 1949 całkowicie wyszło z użycia.

Węgierski wzór maskowania M1938, czyli pełna nazwa: 1938 M háromszínű sátorlap-esőgallér w wersji bez obrzeży, używany minimalnie podczas wojny co najmniej na pojazdach, ale możliwe, że także na budynkach.
W miarę upływu lat pojawiła się jeszcze jedna maskująca ciekawostka na Węgrzech – jedna z wariacji wzoru maskowania M38 z „miękkimi“ i delikatnymi krawędziami. Zdokumentowany głównie na pojazdach wojskowych i niektórzy sądzą, że znajdował się także na budowlach. Jednak zgodnie z powojennymi standardami jego użycie całkowicie zanikło.

Węgierski wzór maskowania M1938, czyli pełna nazwa: 1938 M háromszínű sátorlap-esőgallér w wersji nowoczesnej komercyjnie i zdecydowanie nowej. Pojawia się w tej formie także w nowoczesnych przedmiotach komercyjnych i jest także doceniany przez osób odgrywających/naśladujących współczesne bitwy historyczne.
Jeśli chodzi o wzór maskowania M38, istnieje jeszcze jego nowoczesna wersja (ręcznie drukowana), która pojawiła się na nowoczesnym rynku około roku 2005.
Opisy obrazu: „Węgierski wzór maskowania M1938, czyli pełna nazwa: 1938 M háromszínű sátorlap-esőgallér w wersji nowoczesnej komercyjnie i zdecydowanie nowej. Pojawia się w tej formie także w nowoczesnych przedmiotach komercyjnych i jest także doceniany przez osób odgrywających/naśladujących współczesne bitwy historyczne.“