Szlif ostrza

Szlif ostrza to, mówiąc prościej, sposób, w jaki ostrze jest wykończone w rejonie krawędzi tnącej. To jest dokładnie tam, gdzie ostrze się zwęża i gdzie odbywa się cała praca każdego noża. Proces szlifowania noży to nauka, a każdy rodzaj szlifu ma swoje specyficzne właściwości, zastosowanie, zalety i wady.

1. Szlif płaski

Szlif płaski (ang. flat ground) jest najczęstszym i najbardziej uniwersalnym rodzajem szlifu – znajduje się na większości noży. W tym typie szlifu ostrze zwęża się równomiernie w kierunku krawędzi tnącej i zakończone jest fazą. Taki rodzaj szlifu mają praktycznie wszystkie noże kuchenne. Jednak niektórzy producenci noży outdoorowych również go polubili. Taki typ szlifu może być zarówno gruby i mocny, jak i cienki i ostry. Jego zaletą jest to, że się łatwo ostrzy.

2. Szlif wklęsły

Ten typ szlifu również należy do szeroko stosowanych. W tym przypadku szlif ostrza ma wklęsły kształt. Używany jest np. w nożach myśliwskich, ale także w brzytwach. Noże z wklęsłym szlifem są doskonałe do krojenia, ale nie nadają się tak dobrze np. do rąbania.

3. Szlif szablowy

Szlif szablowy bywa czasem definiowany jako podgrupa szlifu płaskiego. Istnieje tutaj jednak jedna istotna różnica, polegająca na tym, że szlif tym razem nie zaczyna się bezpośrednio od grzbietu ostrza, ale mniej więcej od jego środka.

Szlif szablowy ma fazę, co odróżnia go od szlifu skandynawskiego (patrz poniżej). Taki szlif jest bardzo wytrzymały, jednak ma pogorszone właściwości tnące. Jest więc przeznaczony wszędzie tam, gdzie potrzebny jest bardzo wytrzymały nóż, a na właściwości tnące można robić pewne kompromisy.

4. Szlif skandynawski

Szlif skandynawski, czyli także scandi, używany jest np. przez szwedzką firmę Morakniv. Jest to typ szlifu, który nie jest wyposażony w fazę. Ostrze ma wtedy przez większość wysokości pełną grubość, i zwęża się dopiero w rejonie krawędzi tnącej. Takie ostrze jest mocne i stosunkowo łatwo się ostrzy. Taki nóż jest idealny do pracy z drewnem („cięcia”), ponieważ ma doskonałe właściwości tnące.

5. Szlif jednostronny

Jak sama nazwa sugeruje, jest to szlif, który wykorzystuje ostrzenie z jednej strony. Ten rodzaj szlifu jest stosunkowo rzadki. Podobnie jak szlif skandynawski, szlif jednostronny łatwo się ostrzy i ma dobre właściwości tnące. Praca z asymetrycznym szlifem nie jest jednak łatwa, zwłaszcza jeśli jesteś przyzwyczajony do innych typów noży z bardziej tradycyjnymi szlifami.

6. Szlif wypukły

Szlif wypukły jest dokładnym przeciwieństwem szlifu wklęsłego. Producenci noży z wypukłym szlifem starają się zachować jak najwięcej materiału w ostrzu, jednocześnie utrzymując jego właściwości tnące. Szlif wypukły pozwala na łatwe rąbanie i nadaje się do grubszego obrabiania drewna. Jest ponownie popularny wśród niektórych skandynawskich producentów – także ze względu na to, że jest niezwykle wytrzymały. Jego wadą są gorsze właściwości tnące.