Zastosowanie znajduje w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym, kosmetycznym, a także w architekturze elewacji i wnętrz. Do wykorzystania w przemyśle chemicznym nie jest odpowiednia, wytrzymuje tylko niektóre mało skoncentrowane kwasy. W środowisku zewnętrznym odporna na korozję powierzchniową tylko wtedy, gdy osady chemiczne (kurz i sole) są regularnie spłukiwane przez deszcz.

Ta najczęściej stosowana stal nierdzewna, oznaczana nazwami konsumenckimi „spożywcza” lub „18-10”, spełnia oczekiwania odbiorców głównie pod względem stosunku ceny do dobrej odporności na korozję w określonych środowiskach.
Mniej narażone na korozję urządzenia przemysłu chemicznego, papierniczego, konstrukcje spawane, zbiorniki, oczyszczalnie itp. Zawartość Ni może znajdować się na granicy przydatności dla wody pitnej. Do użycia na żywność i potrawy. Maksymalna temperatura 650°C (materiał ognioodporny).
Można ją spawać przy głębszych spoinach (ponad 5 mm grubości) Przetwarzanie polega na cięciu, gięciu, tłoczeniu (ciągnięciu). Obrabialność skrawaniem jest dobra. Wymaga więcej pracy przy polerowaniu.
Wytrzymałość na rozciąganie Rm 500 - 700 N/mm2. Granica plastyczności Rp 0,2 min. 200 N/mm2. Wydłużenie A80mm min. 40%. Temperatura wyżarzania 1000 -1100°C chłodzenie wodą, intensywnie powietrzem. Niemagnetyczna, niehartowalna. Ma skłonność do wzmocnienia na zimno przy ciągnięciu lub obróbce skrawaniem w nieodpowiednich warunkach cięcia. Wzmocnienie powstaje wskutek przemiany austenitu w martenzyt odkształceń, który zwiększa wytrzymałość, zmniejsza plastyczność i może powodować magnetowalność. W profilach o większym polu przekroju może występować częściowa magnetowalność w obszarze rdzenia profilu - jest spowodowana resztkowym martensytem powstającym w wysokich temperaturach podczas produkcji. Te zmiany nie mają wpływu na odporność materiału na korozję i spawalność. Polerowalna.