Mesh oznacza po angielsku siatkę (w sensie siatki materiałowej), ale jest także bezpośrednim oznaczeniem standardu, który przyszedł ze Stanów Zjednoczonych i jest definiowany przez ilość oczek danego materiału na cal kwadratowy (square inch). Jest on także stosowany przez WHO.
Mesh to jednostka, która oznacza ilość oczek (otworów) w danym materiale na cal kwadratowy. Jeśli mamy na przykład 25 mesh, to oznacza 25 oczek na cal kwadratowy, natomiast 150 mesh to 150 oczek na cal kwadratowy. Jasne jest, że przy 150 mesh włókno będzie gęstsze i mniejsze cząsteczki będą przez nie przechodzić. Zresztą sortowanie różnych elementów o różnych rozmiarach jest jednym z najczęstszych zastosowań materiałów definiowanych przez tę jednostkę.
Jeśli powiększylibyśmy materiał określony jednostką mesh pod mikroskopem, mógłby wyglądać na przykład jak siatka konstrukcyjna kari. Po prostu siatka składająca się z wzajemnie prostopadle ułożonych włókien i przerw (wolnych przestrzeni) między nimi.
Dla naszych celów – czyli obszaru outdooru – najważniejszym celem określonym jednostką mesh jest określenie liczby oczek na moskitierze. Tutaj pojawia się WHO, która definiuje minimalny standard dla moskitier jako 156 mesh. Niektóre oferowane przez nas produkty firm, takich jak na przykład Lesovik, daleko przekraczają te standardy z danymi około 1000 do 1500 mesh.
Materiał określony przez mesh jednak nie musi być całkowicie regularny. W tym przypadku pojawia się coś, co można by nazwać frakcją, gdzie jest definiowany największy i najmniejszy rozmiar oczka (otworu) w danym materiale. Na przykład 40/80 mesh lub 40-80 mesh oznacza, że dany materiał ma oczka o maksymalnym rozmiarze 40 mesh i minimalnym 80 mesh (oczek na cal kwadratowy). Frakcje są w większej skali używane na przykład w przypadku żwiru, piasku i innych materiałów sypkich.