Polipropylen

Polipropylen (PP) jest termoplastycznym polimerem z grupy poliolefinów, które należą do najczęściej stosowanych plastików, używany jest w wielu sektorach przemysłu spożywczego i tekstylnego oraz w wyposażeniu laboratoryjnym. Sprzedawany jest pod nazwami handlowymi Tipplen, Tatren, Mosten itp.

Polipropylen ma podobne właściwości fizyczno-chemiczne do polietylenu. Kruszy się w niskich temperaturach, mięknie w około 140-150 stopniach Celsjusza, a topi się w około 160-170 stopniach Celsjusza. Jest odporny na oleje, rozpuszczalniki organiczne i alkohole, dobrze rozpuszcza się w ksylenach czy tetrahydronaftalenie. Polipropylen charakteryzuje się bardzo dobrą odpornością chemiczną i mechaniczną.

Polipropylen jest często używany do produkcji lin ze względu na swoją niską gęstość - liny są wystarczająco lekkie, aby mogły unosić się na powierzchni wody. Polipropylen stosuje się również jako alternatywę dla polichlorku winylu (PVC) do izolacji kabli elektrycznych w słabo wentylowanych środowiskach, głównie w tunelach. Polipropylen bowiem podczas spalania nie produkuje tyle dymu i żadnych toksycznych halogenowych węglowodorów, które mogą przy wysokich temperaturach przyczynić się do powstawania różnych kwasów. Ma przypisany międzynarodowy numer identyfikacyjny dla plastików. W 2001 roku roczna produkcja polipropylenu na całym świecie przekroczyła 30 milionów ton.

Około 20% polipropylenu produkowane jest jako włókno tekstylne, przemysłowa produkcja rozpoczęła się pod koniec lat 50. XX wieku we Włoszech. W drugiej dekadzie XXI wieku roczna produkcja włókien PP osiąga około 6 milionów ton, z czego około 60% to filamenty, a 40% stanowi strzyża. Materiały wyjściowe do produkcji pochodzą z odpadów powstałych podczas przetwarzania ropy naftowej, dlatego polipropylen jest tańszy niż inne materiały syntetyczne. Polimeryzowana masa jest topiona i rozciągana w temperaturze do 200°C. Podczas tego procesu często dodawane są barwniki, ponieważ gotowe włókno jest trudne do barwienia.

Polipropylen jest najlżejszym ze wszystkich włókien tekstylnych (0,91 g/cm³), włókno jest odporne na chemikalia, ma bardzo dobrą wytrzymałość na ścieranie, minimalną chłonność wilgoci, niski skłonność do ładowania elektrostatycznego i do mechacenia. W dotyku włókna PP nie różnią się od wełny owczej. Do wad należy niska zdolność do odzyskiwania formy po odkształceniu, mała odporność na działanie światła i wyższych temperatur.