Poliester

Poliester to sztuczny materiał, który ubierze cię od stóp do głów. Domieszki poliestrowe znajdziesz w bawełnianych i wełnianych swetrach, koszulkach oraz płaszczach wełnianych. W sukience z poliestru będziesz wyglądać świetnie nawet po kilku godzinach tańców. A po tym wszystkim wrzucisz poliester normalnie do pralki i nic mu się nie stanie. Nie wszystkie materiały poliestrowe są tak cudowne i trzeba rozważnie wybierać tkaninę, zanim ją kupisz.

Włókna poliestrowe (międzynarodowy skrót PES) są wyrobami syntetycznymi z grupy, do której należą włókna tekstylne z politereftalanu etylenu (PET), z politereftalanu butylenu (PBT) i z politereftalanu trimetylenu (PTT). Pod oznaczeniem włókna poliestrowe zazwyczaj rozumiane są wyroby z PET, z którego pochodzi większość włókien. Naturalny poliester jest znany od około 1830 roku, pierwszy syntetyczny poliester był używany w 1. wojnie światowej jako materiał impregnacyjny. Włókno z syntetycznego poliestru zostało wynalezione w Anglii w 1941 roku i od 1947 roku jest produkowane przemysłowo. W 2012 roku produkcja światowa włókien poliestrowych osiągnęła 53 miliony ton, z czego 63% w formie filamentów i 37% jako przędza. (W 2004 roku całkowita produkcja wynosiła 29 milionów ton).

Włókna poliestrowe mogą występować praktycznie we wszystkich wyrobach tekstylnych. Do najważniejszych pozytywnych cech należą na przykład wysoka odporność na światło, na warunki atmosferyczne i mikroorganizmy (firany) oraz mała chłonność wilgoci (szybkie suszenie). Wiele właściwości można łatwo poprawić procesami chemicznymi lub mechanicznymi, jak na przykład zwiększeniem orientacji molekuł, można zwiększyć wytrzymałość (kordy do opon, taśmy przenośnikowe, nici do szycia).

Dotyk i połysk bardzo podobny do naturalnego jedwabiu osiąga się u włókien o nieokrągłym (np. trójkątnym) przekroju. Puste włókna poliestrowe są stosowane jako alternatywa dla puchu z zaletą, że wyroby wypełnione tym materiałem można prać. Wygląd poliestrowego jedwabiu podobnego do przędz staplowych osiąga się mieszaniem włókien o różnym stopniu rozciągnięcia i formowaniu. Mieszanie włókien naturalnych z poliestrem pozwala na w wielu kwestiach poprawę użytkowych właściwości przędzy. Najcieńsze włókno poliestrowe (mikrowłókno) jest produkowane z jedną czwartą grubości przeciętnej bawełny, tkaniny z mieszanek z poliestrem są lżejsze i mniej gniotliwe, bardziej wytrzymałe i trwałe. Podobnie jest przy mieszankach poliester/wełna.

Białe lub jasne dzianiny osobiste można prać w gorącej wodzie. Krawaty, szale, chusty i inne tkaniny "jedwabne" jednak tylko w letniej kąpieli. Tłuste plamy mogą być usuwane tylko perchlorylenem lub benzyną. Te wyroby można prasować tylko przez mokrą szmatkę w temperaturach do 160°C. W przypadku tkanin mieszanych poliester/wełna temperatura kąpieli piorącej może wynosić do 30°C, a temperatura żelazka nie może przekroczyć 150°C.