Wzór maskujący m81 US Woodland

Dokładnie w 1981 roku armia Stanów Zjednoczonych zaczęła na dużą skalę produkować zmodyfikowaną wersję następcy drugiej generacji wzoru ERDL, znanego jako „Woodland Camouflage”. Wzór ten zachował mniej więcej tę samą paletę kolorów (tj. jasna zieleń, ciemna zieleń, brąz i ciemny), ale jego elementy zostały powiększone o 60% w porównaniu z oryginalnym projektem ERDL. Wzór kamuflażu „m81 Woodland Camouflage” na początku został przyjęty jako standardowy strój bojowy i codzienny dla regularnych sił armii USA (w tym dla USMC), a pod koniec lat 80. cały reszta armii poszła za tym przykładem. Ten wzór kamuflażu był produkowany w różnych formach, takich jak mundury, kapelusze, wyposażenie polowe, ubrania ochronne, itd. Od momentu jego przyjęcia przez armię USA mundury i inne elementy odzieży produkowano z różnych rodzajów tkanin/włókien. Włącznie z oryginalnym nylonem/bawełną 50/50 (przeznaczonym przy okazji na umiarkowany klimat). Nie brakowało również wersji ze 100% bawełny rip-stop. Dodatkowo włókna odporne na ogień z aramidu, nylon do użycia w terenie oraz ostatecznie ulepszona wersja rip-stopowa dla BDU z 50% bawełny i 50% nylonu.

Wzór kamuflażu „m81 US Woodland” jest do dziś jednym z najczęściej kopiowanych i powielanych rodzajów, jakie kiedykolwiek powstały w tej branży. Jest używany na całym świecie i to znów przez wiele armii lub jednostek lokalnych w jednej z jego form.

Krótko był testowany w latach 80. przez USA (US Army Special Forces) także ten trójkolorowy rodzaj (czarny, jasnożółty i wszystko na białym) jako arktyczny/śnieżny wzór kamuflujący oparty na wyżej przedstawionym kamuflażu typu „m81 woodland”, ale nigdy nie został naprawdę przyjęty do służby. Jeśli armia USA musiała desantować swoje oddziały gdzieś na śnieg, wciąż używano standardowego białego kombinezonu.

Na przestrzeni lat w armii USA (konkretnie pomiędzy latami 2001 a 2002) testowano wiele innych wzorów kamuflażu. Jeśli okazałoby się, że jakiś jest lepszy od m81 Woodland czy trójkolorowego typu pustynnego, to dlaczego go nie zastąpić, niezależnie od tego, jakimi legendami są te wzory, prawda?

Zakres tych testowanych wzorów na potencjalnych następców obejmował również projekty roboczo nazwane jako „ogólny krzaczasty”, „cienie”, „ścieżki”, przy czym każdy z nich był oceniany z punktu widzenia potencjalnej praktyczności i użycia na pustyni, w terenie zalesionym, w zabudowaniach oraz w kombinacjach typu las i budowa, pustynia i budowa itd. To również czas, gdy Natick rozpoczął prace nad mundurem bojowym nowej ery, opartym na sugestiach od żołnierzy z doświadczeniami bezpośrednio z pola. Ta koncepcyjna uniforma miała ewentualnie otrzymać nazwę „Close Combat Uniform” / „CCU”, ale później została przyjęta jako Army Combat Uniform / armijny mundur bojowy. Spośród wszystkich tych typów testowanych przez armię USA tylko „Urban Tracks” wszedł w fazę produkcji. Kilkaset przykładów tego munduru zostało wyprodukowanych do testów przez Stryker Brigades pomiędzy latami 2003 – 2004, ale ten wzór kamuflażu również się nie przyjął i został zastąpiony przez Universal Camouflage Pattern („Uniwersalny wzór kamuflażu”) z ACU.