Fluorowęglowodory

Do unikalnych właściwości fluorokarbonów zalicza się ich wysoką odporność chemiczną, zarówno na degradację chemiczną, jak i na utlenianie. Dzięki minimalnej przyczepności stosujemy je na przykład do nieprzywieralnych patelni kuchennych. Zresztą, do tych celów predysponuje je ich niska polarność. Innymi słowy, potrafią tworzyć powierzchnie hydrofobowe i oleofobowe. Fluorokarbony potrafią również wytrzymać ekstremalnie wysokie temperatury.

W przemyśle outdoorowym i taktycznym fluorowane polimery najczęściej stosuje się do trwałych hydrofobowych (DWR) powłok tkanin, zarówno odzieży, jak i innego wyposażenia, takiego jak śpiwory czy namioty. Niemniej jednak, wiele z używanych fluorokarbonów, takich jak związki perfluorowane PFAS, są określane jako tzw. wieczne chemikalia. Krótko mówiąc, bardzo trudno je biologicznie i chemicznie rozkładać.

Dlatego producenci w ostatnim czasie często rezygnują z używania związków PFAS, a jeśli produkt posiada oznaczenie PFAS free (czyli bez PFAS), można mieć pewność, że w przyszłości będzie łatwiej podlegał recyklingowi. Tego typu fluorokarbony mają negatywne skutki dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego i mogą powodować poważne problemy zdrowotne.

Niektóre państwa i wspólnoty, w tym USA oraz UE, stopniowo wprowadzają regulacje dotyczące zaostrzania stosowania fluorokarbonów. Naukowcy i producenci poszukują alternatyw o podobnych właściwościach, ale bez tak negatywnego wpływu na środowisko. Badania prowadzone są na przykład w obszarze polimerów nienafluorowanych i biologicznie degradowalnych wariantów.