Technika praktycznego strzelania i zawody strzeleckie. Jak się w tym orientować? Jak się przygotować? Więcej dowiesz się w naszym następnym artykule.
Jako właściciele pozwoleń na broń i strzelb zbraní, z pewnością odwiedzacie, czy to regularnie, czy nieregularnie, strzelnicę. Po pewnym czasie jednak, statyczne strzelanie może Was już nudzić, albo nie macie się już jak rozwijać w strzelaniu do celu. Co dalej? Jedną z możliwości jest skorzystanie z technik praktycznego strzelania na jakichś zawodach, gdzie możecie udoskonalić się w obsłudze broni i strzelaniu, można powiedzieć, pod presją. Na zawodach nie macie dużo czasu na myślenie i korzystacie z intuicji, refleksów oraz zgromadzonych doświadczeń. Im więcej zawodów ukończycie, tym więcej doświadczenia zdobędziecie i tym lepiej będziecie w stanie kontrolować Waszą broń w różnych sytuacjach.
Jakie wyścigi można odwiedzić? Jak się do nich przygotować i co tam na Ciebie czeka? Wszystko postaramy się odpowiedzieć poniżej.
Praktyczne strzelanie jest bardzo rozległą dziedziną. Jeśli chodzi o 'zawody', mówimy praktycznie o trzech typach i ustalonych zasadach.
Opiszemy wszystkie te "závody" poniżej, w tym zasady, podział konkursów i ich różnice.
Praktyczne strzelectwo, czyli udział w zawodach, można praktycznie wykorzystać również w przypadku przygotowania do wykonywania zawodu.
Ten typ zawodów strzeleckich jest jednym z najszybszych.
Ten wyścig łączy wymagania dotyczące prędkości i precyzji zawodnika z użyciem broni o minimalnym kalibrze 9 mm.
Sam wyścig składa się z różnych stanowisk, które zawierają różne rodzaje celów, rozmieszczonych na różnych odległościach. Tak rozmieszczone cele mają „symulować” rzeczywiste sytuacje i odległości. Cele są tutaj umieszczone zarówno statycznie, jak i w ruchu. Są widoczne jako całość, częściowo lub całkowicie zasłonięte, kiedy to trzeba obejść daną przeszkodę.
Na stanowisku spotkasz się również z obiektami, które nie są przeznaczone do działania (czyli reprezentują osoby postronne, obiekty w rzeczywistych sytuacjach).
Dla niektórych stanowisk jest konkretnie określona kolejność trafień w tarcze, konkretna trasa ruchu czy strzelanie lewą/prawą ręką.

Uczestnik wyścigu musi więc za każdym razem rozwiązywać różne sytuacje i szybko ocenić, gdzie się poruszać, w jakiej kolejności uderzać w cele, jak szybko się poruszać w odniesieniu do czasu i precyzji strzałów.
Taktyka na ten wyścig zależy również od użytej broni (pojemności magazynka).
Wszystko z maksymalnym naciskiem na bezpieczeństwo siebie i otoczenia.
W tym zakładzie jest ściśle określone, gdzie można manipulować bronią (załadowaną/bez załadowania) i gdzie oraz jak obchodzić się z amunicją.
Jakiekolwiek naruszenie tych zasad zwykle kończy się dyskwalifikacją i wykluczeniem uczestnika wyścigu.
Poniżej przedstawimy podstawowe zasady tego konkursu.
1. Zawody są podzielone według rodzaju użytej broni, gdzie na podstawie użytego uzbrojenia zawody dzielą się na poszczególne "dywizje".
2. Strzelanie odbywa się z trzech rodzajów broni.
3. Podstawowa broń ma kaliber co najmniej 9 mm, przy czym maksymalny kaliber nie jest ograniczony.
Zawody w krótkiej broni są podzielone na dywizje pistoletów i rewolwerów, konkretnie według rodzaju i modyfikacji broni.

Na zawodach zdobędziesz nowe umiejętności w zakresie obsługi broni.
Druga używana broń w zawodach to strzelba. Podobnie jak w przypadku broni krótkiej, również tutaj zawody są podzielone na dywizje.
1. Dywizja Standard - Dozwolone są tylko fabryczne strzelby z minimalnymi modyfikacjami dotyczącymi celowników, rury magazynka, rozszerzenia otworu wyrzutowego, rozszerzenia otworu ładującego oraz ewentualnych modyfikacji zwiększających niezawodność.
2. Dywizja Open - Wszystkie rodzaje strzelb włącznie z modyfikacjami
3. Dywizja Zmodyfikowana - Praktycznie taka sama jak Dywizja Standardowa, z tą różnicą, że maksymalna dozwolona długość broni to 1320 mm.
4. Dywizja Standardowa Instrukcja - Zgodna z dywizją Standardową, z wyjątkiem ograniczenia dla strzelb powtarzalnych.
Ostatnia z kategorii używanych w tym konkursie to karabin. Tutaj konkurs podzielony jest na cztery dywizje.
Pierwsze dwie to Dywizja Semi-Auto Open i Semi-Auto Standard. Różnica między nimi polega na użyciu optycznych celowników, dwójnogów, ograniczeniach wymiarów kompensatorów i unoszeniu broni.
Dwie kolejne dywizje dotyczą karabin powtarzalnych, a mianowicie Dywizja Manual Action Open i Dywizja Manual Action Standard. Różnica między nimi jest podobna do tej w przypadku poprzednich dwóch dywizji.

We wszystkich trzech typach/kategoriach w ramach zawodów używa się zarówno tarcz papierowych, jak i metalowych. Różnią się one rozmiarami, kształtem i liczbą stref trafienia.
Dalsze zasady nie mają zbytniego sensu rozpisywać, jeśli ten podstawowy opis Cię zainteresował, na pewno zanurzysz się w temat bardziej.
Co jednak trzeba powiedzieć, to że warunkiem udziału w zawodach jest posiadanie odpowiedniego wyposażenia zgodnie z regulaminem wyścigu oraz danej broni dla konkretnego typu dywizji. Można mieć również broń zapasową (również spełniającą warunki danej dywizji), którą można użyć w przypadku nieodwracalnej awarii broni głównej.
Zawody według IPSC są bardzo popularne, jednakże pierwotna idea zastąpienia rzeczywistych sytuacji ćwiczeniami strzeleckimi nie jest w pełni zgodna. Strzelectwem obronnym obecnie zajmuje się International Defensive Pistol Association - IDPA, czyli Międzynarodowe Stowarzyszenie Strzelectwa Obronnego.
Niemniej jednak, nawet w tym przypadku, chodzi głównie o "sport", którego celem jest rozwój umiejętności pracy z bronią i poprawa praktycznych zdolności w jej używaniu. Nie można go porównywać z profesjonalnym szkoleniem z użyciem broni.
Zawody w strzelaniu obronnym według IDPA symulują rzeczywiste sytuacje i starają się przetestować uczestnika w jego umiejętnościach i zdolnościach w różnych sytuacjach. Większość stanowisk IDPA powinna zaczynać się od ukrytej broni. W zawodach kładziony jest nacisk na taktycznie poprawne rozwiązanie sytuacji. Nie ocenia się sprawności fizycznej uczestnika, lecz umiejętności w posługiwaniu się bronią i efektywne strzelanie.
Ponieważ IDPA jest międzynarodową organizacją strzelecką, w ramach Czech dostosowano zasady do lokalnych warunków. Te zasady i zawody są nadzorowane przez AOS ČR - Asociację Strzelectwa Obronowego. AOS pozwalają na używanie tylko takiego wyposażenia, które jest odpowiednie do codziennego ukrytego noszenia broni, broni do samoobrony lub do wykonywania zadań służbowych.
Także tutaj konkurs jest podzielony na dywizje:
W tej dywizji uczestnicy używają fabrycznych pistoletów służbowych, takich jak CZ 75, Glock, Beretta, Walther. Długość lufy to maksymalnie 127 mm. Za broń fabryczną uważa się taką, która została wyprodukowana w serii przynajmniej 2000 sztuk.

Pistolet Walther
Dla uczestników z rewolwerami sześcio- i więcejstrzałowymi. Długość lufy max. 5 cali. Ponownie warunkiem jest produkcja seryjna co najmniej 2000 sztuk.
Dywizja jest przeznaczona dla uczestników z bronią zapasową (rewolwer lub pistolet) o kalibrze co najmniej 22 i długości lufy maksymalnie 3 cale. Cele według zasad AOS są papierowe i metalowe. Podobnie używane są także tzw. nietarczowe (cele bez trafienia).
IDPA nie posiada regionalnych ani krajowych organizacji. AOS ČR jest zatem samodzielnym podmiotem opartym na zasadach IDPA. Z tego powodu zawody są organizowane przez poszczególne kluby członkowskie. Zawody są organizowane pod szyldem AOS i kierują się wyłącznie zasadami AOS ČR.
Istnieją dwa rodzaje organizowanych konkursów, a mianowicie:
Zawody klasyfikacyjne tylko dla członków AOS
2. Otwarte zawody dla posiadaczy pozwoleń na broń.
Strzelcy obronnego strzelania podzieleni na kategorie według swojej skuteczności:
Ludowa Obrona Strzelecka LOS została założona w celu doskonalenia umiejętności posługiwania się bronią w sytuacjach kryzysowych. Wszystkim posiadaczom pozwolenia na broń. LOS zostało założone przez stowarzyszenie obywatelskie LEX (Stowarzyszenie na rzecz ochrony praw posiadaczy broni).
Zawody LOS są sportowym odpowiednikiem realnego obronnego strzelania. Zawody muszą być realistyczną symulacją sytuacji obronnych. Broń i wyposażenie muszą być odpowiednie do ukrytego noszenia.
Podstawowym wyposażeniem uczestników są broń do ukrytego noszenia, a także zabronione są jakiekolwiek modyfikacje broni, które prowadziłyby do faworyzowania uczestnika. Te same zasady dotyczą amunicji i kabur na broń. Kabura musi zakrywać osłonę spustu broni.
Lokalizacja pojemników nie jest w żaden sposób ograniczona i uczestnik może je mieć ukryte w dowolnym miejscu.
W przypadku wątpliwości co do bezpieczeństwa wyposażenia, uczestnik na polecenie dyrektora zawodów jest zobowiązany poddać się testowi bezpieczeństwa. Test polega na wielokrotnym skoku z wysokości 0,5 metra na twarde podłoże z następnym gwałtownym obrotem wokół osi ciała. Ostateczna decyzja dotycząca spornego wyposażenia lub uzbrojenia strzelca uczestnika należy do dyrektora zawodów i nie podlega żadnym wątpliwościom ani sprzeciwom.

Według rodzaju użytej broni, konkurs dzieli się na cztery dywizje:
1. Dywizja Pistoletowa
Dywizja z użyciem pistoletów kalibru większego niż 6,35 Browning. Broń musi być możliwa do noszenia w ukryciu, a modyfikacje nie mogą tego wykluczać. Dopuszczalne są modyfikacje zwiększające niezawodność lub trwałość broni, jak również modyfikacje mechanizmów zabezpieczających ułatwiające ich obsługę. Zakazane są modyfikacje takie jak anatomiczne rękojeści, celowniki kolimatorowe lub inne optyczne, kompensatory itp.
2. Dywizja Rewolwer
Dozwolone są rewolwery pięcio- i więcejstrzałowe revolvery o kalibrze większym niż kal.22 WMR. Broń ponownie musi być odpowiednia do noszenia w ukryciu, a modyfikacje nie mogą tego uniemożliwiać. Pozostałe modyfikacje są takie same jak w przypadku dywizji pistoletów.
3. Dywizja pistoletów zapasowych
Pistolet kaliber co najmniej kal. 22 LR i maksymalna długość lufy 84 mm. Ponownie jest wymóg ukrytego noszenia. Modyfikacje broni są określone tymi samymi wymaganiami, co w poprzednich dywizjach.
4. Dywizja rezerwowy rewolwer
Dopuszczalne rewolwery pięcio- i więcejstrzałowe o kalibrze co najmniej kal. 22 LR z maksymalną długością lufy 68 mm. Ponownie wymóg noszenia ukrytego. Modyfikacje broni są określone tymi samymi kryteriami co w poprzednich dywizjach.
Wszystkie wymienione dywizje mają zakaz modyfikacji broni w sposób obniżający ich bezpieczeństwo.
W dywizjach Pistolet i Rewolwer są jeszcze grupy konkursowe Cywile i Służby Zbrojne.
W zawodach LOS stosuje się zarówno tekturowe, jak i metalowe tarcze, a także nietarcze, których nie wolno trafić. Podczas zawodów można używać osłon. Jeśli pocisk przebije osłonę i trafi w tarczę, nie jest liczony jako ważne trafienie.
Podobnie jak w przypadku obronnego strzelania AOS, tutaj również dochodzi do kategoryzacji poszczególnych zawodników. Następnie otrzymują oni klasy wydajnościowe.

Biorąc udział w konkursie, nie zapomnij o odpowiednim wyposażeniu ochronnym.
Klasy wydajności określane są procentowym stosunkiem:
Udział w zawodach LOS to przede wszystkim radość z zwycięstwa i zabawa, więc nie oczekuj zawrotnych nagród. Są to raczej symboliczne nagrody, takie jak medale, dyplomy, odznaki itp., ale niektóre mogą być nagrodzone drobną rzeczą.
Orientowanie się w poszczególnych zawodach i kategoriach nie jest dla początkującego proste. W razie zainteresowania polecamy poradzić się na jakimś forum online lub u znajomych (jeśli oczywiście są aktywni w takiej działalności). Z pewnością w razie potrzeby mogłaby również pomóc Twoja ulubiona strzelnica. Na pewno nie bój się tego. Uczestnicy i sędziowie są bardzo przyjaźni i na każdych zawodach zdobędziesz cenne rady, a nie jest tajemnicą, że w ramach tych zawodów powstają długoterminowe przyjaźnie. Tak śmiało naprzód!

