Karabinka to solidne metalowe oczko, zamykane mechanizmem sprężynowym lub śrubowym, które służy głównie jako niezawodny element łączący (np. między liną wspinaczkową a wspinaczkowym hakiem skalnym). Niektóre karabinki mają uniwersalne zastosowanie, inne zaś specjalne – np. typ HMS do asekuracji wspinacza.

Najczęściej spotykamy się z karabinkiem we wspinaczce, taternictwie jaskiniowym, ratownictwie, jest używany do zabezpieczenia przy pracy na wysokościach i nad wolną przestrzenią, w żeglarstwie oraz przy innych aktywnościach. Karabinka składa się z korpusu, zatrzasku, zamka i ewentualnie zabezpieczenia zamka (w karabinkach zakręcanych zatrzask przypomina nakręcaną nakrętkę). Na zatrzasku może być zainstalowane zabezpieczenie zapobiegające przypadkowemu otwarciu zatrzasku – tj. niepożądanemu otwarciu karabinki (co grozi wypadnięciem liny z karabinki, a także otwarta karabinka wykazuje niższą wytrzymałość). Miejsce styku górnego końca zatrzasku z korpusem karabinki nazywa się zamkiem. Zamek jest czasem błędnie nazywany zabezpieczeniem zamka. Karabinki są wytwarzane z duralu i tytanu do wspinaczki, z watą do przemysłu, żeglarstwa lub ratownictwa; i z plastiku do celów pomocniczych. Zamki w karabinkach mogą być klasyczne haczykowe (zobaczkowe), w kształcie Key Lock (kluczowy), ewentualnie inne. Zabezpieczenia zamka mogą być śrubowe lub „automatyczne” (bagnet).

Dla karabinek wspinaczkowych obowiązuje norma techniczna ČSN EN 12 275, która dzieli karabinki na kilka grup. Typ A to specjalny karabinek przeznaczony do zapinania w hakach skalnych (np. Frog firmy KONG). Typ B to podstawowa wersja karabinka. Typ D to karabinek zabezpieczający tekstylne pętle w pozycji do obciążenia wzdłużnego, używany głównie jako część ekspresów. Typ H to karabinek owalno-gruszkowaty, przeznaczony do asekuracji za pomocą półbloczkowej pętli (HMS). Typ K to karabinek przeznaczony do zabezpieczonych dróg („Klettersteig” resp. „Via Ferrata”, większy rozstaw). Typ X to karabinek o kształcie owalnym. Dzięki temu kształtowi karabinek jest zawsze obciążany wzdłużnie (wykazuje wtedy największą wytrzymałość) i jest prawie niemożliwe go obciążyć poprzecznie. To predysponuje go do użycia w urządzeniach zjazdowych, blokadach oraz dzięki symetrycznemu kształtowi przy użyciu urządzeń składających się z dwóch boków (urządzenia zjazdowe, bloki, itp.). Typ Q to karabinek zakręcany (Quick Link), w którym zatrzask ma postać zamykanej nakrętki.

Przeciętnemu wspinaczowi zazwyczaj wystarczy kilka karabinek typu B i H przeznaczonych do zakładania asekuracji i asekuracji partnera na stanowisku. Karabinki typu K są niezbędne na ferratach. Karabinki typu X mogą być przydatne przy pracach na wysokościach, wspinaczce technicznej, przy wpinaniu haków lub bloków. Karabinki typu Q są przydatne tam, gdzie niepożądane jest łatwe i szybkie otwarcie karabinki. Karabinki typu A i D dają poczucie większego bezpieczeństwa przy wspinaczce na skałach, ale zazwyczaj są droższe niż podstawowe karabinki typu B. Według norm europejskich oznaczenie karabinka odnosi się jedynie do produktów certyfikowanych zgodnie z EN 12275 (Sprzęt wspinaczkowy – Karabinki – Wymogi bezpieczeństwa i metody testowe), jednakże z językowego punktu widzenia można nazywać karabinkiem również złącza certyfikowane zgodnie z normą EN 362 (Osobiste środki ochrony przed upadkiem z wysokości – Złącza). Złącza, w przeciwieństwie do karabinek, mogą być otwarte jedynie przy użyciu co najmniej dwóch celowych ruchów. W praktyce nie można spotkać złącza bez zabezpieczenia zamka.