Żywica (potocznie smoła, pech) to wydzielina produkowana przez wiele roślin, zwłaszcza drzewa iglaste, zawierająca głównie węglowodory. Używana jest na przykład do produkcji lakierów, klejów, kadzideł oraz perfum. Skamieniała żywica nazywana jest bursztynem. Żywicami określa się również syntetyczne produkty o podobnych właściwościach.
Żywicę zawierają także igły drzew; niektóre gatunki nawet bezpośrednio z igieł je wydzielają (sosna oszczepowata). Oprócz wspomnianych naturalnych żywic istnieje także wiele żywic syntetycznych. Żywica płynie w drewnie kanałami żywicznymi, naturalnie chroniąc drzewa przy urazach kory lub drewna, a także przed pasożytniczymi owadami, np. kornikiem. Jeśli owad przeniknie pod korę, zaczyna w uszkodzonym miejscu cieknąć żywica, która przykleja owada i zatyka jego otwory oddechowe. Zdrowe drzewa są w stanie bronić się przed atakiem korników. Natomiast drzewa osłabione lub chore produkują mało żywicy i ulegają kornikom.
Wydzielana przez drzewa żywica to ciecz o dużej lepkości, składająca się z lotnych substancji, głównie terpenów, w których rozpuszczone są nielotne składniki, dzięki którym żywica jest lepka. W niektórych gatunkach ilość terpenów jest bardzo mała, a rozpuszczalnikiem jest głównie n-heptan (sosna Jeffrey'ego). Dzięki wysokiej czystości heptanu uzyskanego z sosen podczas destylacji można go używać do definiowania punktu zerowego skali liczby oktanowej benzyny. Pokrewna sosna ciężka, bardzo podobna do sosny Jeffrey'ego, zawiera jednak terpeny. W niektórych zakładach destylujących żywicę w Kalifornii w przeszłości dochodziło do eksplozji w wyniku pomyłki obu gatunków, mylnie uważanych za jeden gatunek. Rozróżnienie gatunków nastąpiło dopiero w 1853 roku.
Dzięki swojej wysokiej palności żywica była wcześniej używana do produkcji pochodni. Twarde żywice, takie jak kopal, są dziś używane do produkcji lakierów i klejów. Natomiast miększe żywice zawierające olejki eteryczne są wykorzystywane w produkcji leków i kadzideł. Służą również do impregnacji dielektryków, co poprawia ich właściwości mechaniczne i elektryczne w zastosowaniach takich jak kondensatory, izolacje przewodów itp. Podgrzewając świeżą żywicę, powstaje kalafonia, używana do konserwacji smyczków instrumentów smyczkowych i przy lutowaniu. Skamieniała żywica prehistorycznych drzew ma formę kopalu (subfosylnego) lub bursztynu (fosylnego). Bursztyn jest wykorzystywany głównie w jubilerstwie, ale ma znaczenie także w paleontologii i innych dziedzinach nauki.
Specjalnym rodzajem żywicy jest żywica oznaczona jako HPX. Ta opatentowana plastikowa żywica wykazała swoją odporność głównie podczas testowania w bardzo niskich temperaturach. Dzięki swoim właściwościom jest coraz bardziej poszukiwanym materiałem w wielu branżach.
Poliestrowa żywica to elastyczna, bardzo reaktywna nienasycona żywica, którą można stosować na prawie każdej powierzchni. Zwłaszcza w połączeniu z laminatową matą z włókna szklanego. Jest bardzo dobrze użyteczna na metal, drewno i beton, w przemyśle motoryzacyjnym, w gospodarstwie domowym, modelarstwie, ogrodzie i innych gałęziach przemysłu. Jest użyteczna na przykład również do naprawy uszkodzonych instalacji, wentylacji, zbiorników, łodzi itp. Jeśli planujesz po naprawie nałożyć kolejne warstwy tej poliestrowej żywicy, zalecamy najpierw użycie jakiegoś wypełniacza lub podkładu.