Kamuflaż wzór Lizard - Hellenic camo (GRE)

Wiele klasycznych tradycyjnych europejskich tradycji można prześledzić aż do tej republiki, a to starożytne państwo na południu Europy zawsze odgrywało lokalnie ważną rolę w regionie. Kultura grecka również znacznie wpłynęła na Imperium Rzymskie. Długo po upadku Cesarstwa Rzymskiego, większość Grecji znalazła się pod administracją państwową Cesarstwa Bizantyjskiego (konkretnie od VIII do XIV wieku). Następnie kontrolę przejęli Serbowie, a później znowu Turcy Osmańscy. Turcy utrzymywali kontrolę nad regionem aż do greckiej wojny o niezależność między 1821-1832. To była długa kampania, która ostatecznie zakończyła się sukcesem dopiero po interwencji Rosji, Zjednoczonego Królestwa i Francji. Pierwsza Republika Helleńska została oficjalnie uznana w 1830 roku.

Niemniej jednak pod koniec XIX wieku również nie było spokojnie – w tym czasie pojawiały się liczne zamieszki i powstania ze strony ludności cywilnej. W tym czasie Grecja ogłosiła wojnę Imperium Osmańskiemu, aby naprawdę uwolnić swoich greckojęzycznych rodaków w innych prowincjach pozostających pod ich kontrolą. Była to znana grecko-turecka wojna z 1897 roku, która zakończyła się porażką. Następnie Grecja walczyła z Trójporozumieniem (His. Trójporozumienie Rosji, Francji i Wielkiej Brytanii z 1907 roku podczas I wojny światowej), a później próbowała przejąć kontrolę nad częściami Azji Mniejszej spod władzy resztek Imperium Tureckiego, które pozostało po grecko-tureckiej wojnie lat 1919-1922. Również ta próba zakończyła się dla Grecji porażką. Jest to okres znany jako „grecka ludobójstwo”. Nie bez powodu, gdyż to historyczny okres, kiedy dosłownie setki tysięcy Greków z Azji Mniejszej zostały zamordowane. Nastąpił tam masowy exodus pozostałych Greków z Azji Mniejszej, co zdecydowanie rozwiązało długoletni problem, komu przypada kontrola nad tymi regionami.

Mimo że Grecja była technicznie dyktaturą w okresie II wojny światowej, ten kraj utrzymywał dobre stosunki polityczne z Anglią, a co więcej, opierał się próbom wojsk Osi opanowania jej terytorium (miała miejsce wojna grecko-włoska w latach 1940-1941, która zakończyła się tym, że siły Pierwszej Republiki Helleńskiej wypędziły Włochów do Albanii). Mimo że jego terytorium zostało później zajęte przez nazistów, aktywny ruch partyzancki (znany jako „grecki ruch narodowego oporu”) pozostał aktywny w regionie całego basenu Morza Śródziemnego podczas całego globalnego konfliktu wojennego i próbował prowadzić niekonwencjonalną wojnę z nazistami, z sukcesem na tyle, że zdobył reputację jako jeden z najlepszych ruchów oporu w czasie wojny. Dotyczyło to nie tylko greckich sił wewnętrznych, ale także tych, które walczyły na emigracji po stronie sojuszników. Ta kampania i inne czynniki wokół niej ostatecznie wpłynęły na oddział nazywany „Sacred Band” (po grecku: „Ιερός Λόχος”) albo też „Sacred Squadron” („Święty”, albo „Błogosławiony Oddział”). Były to specjalne jednostki przeszkolone w duchu brytyjskich sił specjalnych (British Special Air Service), co przyczyniło się do powstania swego rodzaju prekursora nowoczesnych jednostek specjalnych greckiej armii.

Nawet po wojnie Grecja nie zaznała spokoju. Była targana wojną domową między komunistami a antykomunistami przez trzydzieści lat. Zamach stanu w 1967 roku doprowadził do objęcia władzy przez wojskową juntę („Reżim pułkowników”), która utrzymała się u władzy aż do 1974 roku. Gdy ten stosunkowo kruchy reżim ostatecznie upadł, kontrolowany przez Grecję Cypr został zaatakowany przez siły tureckie. To był krok, który ostatecznie stworzył masywny sektor turecki w tym obszarze (tj. północna część wyspy). Dziś Turcy nazywają go „Turecka Republika Północnego Cypru” i logicznie Grecy jej nie uznają. Określenie relacji pomiędzy Grekami a Turkami jako napięte jest wtedy poważnym niedopowiedzeniem.

W bardziej współczesnych czasach Grecja jest już członkiem zarówno NATO, jak i Unii Europejskiej. Siły zbrojne Pierwszej Republiki Helleńskiej składają się z konwencjonalnej armii lądowej, marynarki wojennej i sił powietrznych. Każda z tych sił utrzymuje istotny i złożony arsenał zarówno konwencjonalnych, jak i niekonwencjonalnych zasobów ludzkich oraz sprzętu wojskowego.

Pierwsza Republika Helleńska, pod względem swoich wzorów kamuflażu i maskowania, była znacznie najbardziej wpływana przez wzory kamuflażu innych krajów. W tej kwestii warto wspomnieć Francję, Portugalię i Stany Zjednoczone. Jednak większość lokalnych kamuflaży jest wyraźnie stemplowana niezaprzeczalnym lokalnym kolorytem i stylem. Przez lata greckie wzory kamuflażu były jednak najbardziej wpływane przez Francję i jej 'tenue leopard' / Leopard skin z lat 1950., a następnie portugalski wzór kamuflażu M1963 („pionowa jaszczurka”). Z czasem, w ostatnich latach lokalne elitarne jednostki greckiej armii i marynarki zdecydowały się zaadaptować niektóre z nowoczesnych wariacji na cyfrowe kamuflaże z USA.

Jakie wzory kamuflażu Grecja używała przez lata?

Pierwszy grecki wzór kamuflażu produkowany lokalnie był kopią legendarnej i znanej francuskiej 'leopard skin': 'tenue leopard' czy też 'lizard'. To było kamuflaż wprowadzony w połowie lat 1970. i ten projekt wydaje się używać oryginalnej francuskiej barwy „late” + rysunku, a także innych odcieni identycznych z oryginałem. Był to wzór drukowany na ciężkiej bawełnie.

Jak to w takich sytuacjach bywa, również i tutaj pojawiła się wariacja na francuski oryginał wzorów kamuflażu. Ta konkretna zawierała wariację na oryginalny francuski rysunek, w postaci jeszcze bardziej konturujących elementów w całym wzorze. Również tutaj ujawniło się kilka wariantów kolorystycznych, które zmieniały się od bardzo intensywnie kremowego do jasno oliwkowego tła. Wszystkie wariacje wykorzystują takie same materiały/podkłady, a jedną z unikalnych cech jest jakiegoś typu „punktowanie” wielu dużych części całego podkładu, a także bardzo charakterystyczny i unikalny kształt oraz kolory niektórych pasów kamuflażu + ich przeplatanie. W projekcie widoczne są również nachodzące na siebie pociągnięcia ciemno brązowego i ciemno oliwkowego. W ten sposób powstaje bardzo unikalny design. Wszystkie typy były drukowane na keprze średniej wagi. Ten wzór kamuflażu, podobnie jak jego później przyjęte podwarianty, są powszechnie postrzegane jako symbol i uniform najczęściej kojarzony z „pierwszą armią helleńską”. Spotyka się go zarówno w armii lądowej, jak i w siłach powietrznych oraz marynarce.. Był noszony wiele razy przez kolejne lata, dzięki czemu zostawił duże wrażenie. Mimo że cała ta klasa wzorów kamuflażu jest wśród publiczności i kolekcjonerów często określana po prostu jako „grecka jaszczurka”, faktem jest, że istniały jeszcze jej liczne podwarianty, dobrze udokumentowane.

Druga seria/wariant „jaszczurczego” kamuflażu została przyjęta w okresie między końcem lat 1980. a początkiem lat 1990. Ta variacja jest już drukowana na cienkiej i lekkiej bawełnie rip-stop, a faktem jest, że ten typ i jego design nie jest już lokalnie tak rozczłonkowany jak młodszy typ, pierwszy. Tak czy inaczej, również ta druga wersja wzoru kamuflażu pojawiła się w tej samej wariacji w kolorystyce. Jednak nie było to zamierzeniem, lecz wynikało z tego, że te masywne zlecenia logicznie nie były przetwarzane w jednej fabryce.

Jako interesująca ciekawostka kamuflażowa pojawia się następny wzór kamuflażu. Jest ewidentne, że również on był inspirowany portugalskim typem „pionowa jaszczurka”. Ten pojawił się w Portugalii w latach 1960. A co najmniej dwa greckie wzory kamuflażu o tym samym pionowym designie pochodzą z lat 1970. (środkowych i późnych). Najczęściej spotykaną wersją jest jednak od „32. Pułku Marines” (dzisiaj 32. Brygada Morska - „Ταξιαρχία Πεζοναυτών”). Jest to typ z gęstymi pionowymi paskami koloru niebiesko-czarnego i dwa odcienie zielonkawo-oliwkowe + kremowe tło. Ten typ jest czasem nazywany w niektórych kręgach kolekcjonerskich jako „greckie wodorosty” z powodu oczywistego podobieństwa do tej morskiej formy życia. Jeśli chodzi o użycie, z tym typem można się spotkać do lat 1980.

Inny pionowy design, choć już krótko żyjący, to typ oznaczany jako „DYK” (dosłownie „greckie siły specjalne morskie”). Zawiera on schemat kolorystyczny bardzo podobny do tradycyjnej „zielonej jaszczurki” (pierwszego typu „Pierwszej Republiki Helleńskiej”), ale ma widocznie rzadsze rozmieszczenie i zaskakujące jest jego widoczne pionowe ustawienie.

Jakie inne wzory kamuflażu pojawiły się jeszcze na greckich siłach przez lata?

Około lat 1990 datuje się ten wzór kamuflażu, noszony także przez członków DYK („greckie siły specjalne morskie”). Jest to typ „American Woodland m81”.

Ludzie należący do greckich sił powietrznych i specjalnych sił morskich nosili także czasami ten wzór kamuflażu: jest to były brytyjski typ DPM przeznaczony do treningu oraz użycia.

Ostatnio, wśród innych jednostek DYK (greckich specjalnych sił morskich) pojawiła się nawet kopia kamuflażu „USMC MARPAT Temperate”.

Podobnie, w pewnych specjalnych jednostkach morskich (DYK) + specjalnych jednostkach powietrznych (31 MEE) pojawiły się ex-USA nadwyżkowe kamuflaże pustynne w standardowym trójkolorowym kamuflażu pustynnym USA.

Około roku 2007 i później pojawiły się także niektóre greckie jednostki specjalne armii, które nosiły „US Army Universal Camouflage Pattern (UCP)”. Ewidentne jest, że grecka armia jest niesamowicie kosmopolityczna.