Twardość HRC

Twardość metalu jest właściwością mechaniczną materiału, która wyraża opór przeciwko wnikaniu ciała próbnego w powierzchnię testowanego ciała. Wartości są podawane albo w jednostkach MPa albo bez jednostek, w zależności od metod badawczych według Brinella, Rockwella lub Vickersa.

Jeśli chodzi o próbę twardości według Rockwella, jest to statyczna próba twardości materiału. Jest ona również uregulowana przez naszą normę PN-EN ISO 6508-1. Zasada testu jest bardzo prosta – identor (ciało próbne) wnika po określonym obciążeniu do innego materiału, a na podstawie głębokości wnikania określa się twardość danego metalu.

Obciążenie materiału jest przeprowadzane w formie wstępnej i całkowitej. Różnica polega na tym, że obciążenie wstępne służy do całkowitego zminimalizowania wpływu ewentualnej elastyczności materiału na test.

Przy oznaczeniach i przeprowadzaniu prób według Rockwella, w typie HRC wykorzystuje się jako identor diamentowy stożek, co jest stosowane w typie HRA, jednak w przeciwieństwie do próby HRA, nie używa się jedynie siły 588 N, ale zdecydowanie większej siły 1471 N.

 Źródło: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/35/Tvrdosti_C.png