Tang / Trzpień noża

Według kształtu przedłużenia i sposobu mocowania rękojeści wyróżniamy następujące podstawowe rodzaje

(1) Rękojeść jest stworzona z dwóch okładzin mocowanych do przedłużenia nitami lub śrubkami. Tego rodzaju przedłużenie nazywane jest full tang – tang sięga aż do końca rękojeści. Konstrukcja full tang jest uważana za najbardziej niezawodną, najmocniejszą i najodporniejszą. Jest polecana zwłaszcza do wymagających prac. Dodatkowo przyczynia się do lepszego rozłożenia masy, a tym samym do lepszego wyważenia noża – przesuwa środek ciężkości do tyłu w kierunku rękojeści, która jest zwykle lżejsza niż ostrze. Zazwyczaj taki tang dokładnie odzwierciedla kształt okładzin, a tym samym końcowej rękojeści. Nóż z full tangiem można również po demontażu okładzin użyć jako głowicę improwizowanej włóczni. Full tang może czasem wystawać poza samą rękojeść – wtedy mówimy o tzw. extended tang, a wystający koniec wykorzystywany jest do otworu na przymocowanie zabezpieczającej linki lub jako młotek do rozbijania szkła czy do zadania ciosu przeciwnikowi (szpic do rozbijania szkła).
(2) Rękojeść jest również stworzona z dwóch okładzin mocowanych do przedłużenia nitami lub śrubkami. Tang jednak sięga tylko do pewnej części całkowitej długości rękojeści. Tego rodzaju przedłużenie nazywane jest partial tang lub half tang. Również ten tang przyczynia się do lepszego wyważenia noża. Nie jest już jednak uważany za tak odporny jak full tang. Może bowiem sięgać do połowy długości rękojeści (half), do trzech czwartych lub tylko do jednej trzeciej czy mniej (stub = kikut). Taki tang nie pozwala użytkownikowi na rozwinięcie tak dużej siły, jak w przypadku noża z konstrukcją full tang i nie można go bezpiecznie używać do cięcia czy penetracji twardych materiałów. Ten częściowy (partial) tang mają wiele tańszych noży (i mieczy) przeznaczonych do celów dekoracyjnych – te noże nie są przeznaczone do cięcia ani żadnej innej pracy. Z oznaczeniem tang można spotkać się także przy nożach składanych, wtedy jest to część ostrza, która wystaje do rękojeści do odległości pivotu i jest to niejako partial tang.
(3) W rękojeści uformowane są dość duże otwory, a przedłużenie ten kształt odzwierciedla, mówimy wtedy o skeletonized tang (skeleton = szkielet, konstrukcja, ramka). Duże części podstawowego materiału są więc wycięte, a chodzi przede wszystkim o zmniejszenie masy przy zachowaniu konstrukcyjnego wsparcia i bez utraty wytrzymałości noża. Ten rodzaj przedłużenia stosuje się również do stworzenia przestrzeni magazynowej w rękojeści.
(4) Rękojeść jest w całości, a tang jest włożony do środka rękojeści. Tego rodzaju przedłużenie nazywane jest push tang. Może sięgać prawie końca rękojeści lub być tylko częściowe. Przedłużenie jest w rękojeści zafiksowane, zazwyczaj przyklejone – w przypadku wysokiej jakości noży wysoce jakościowym i niezawodnym klejem epoksydowym. Czasami przedłużenie, dla zwiększenia niezawodności i trwałości łączenia, jest osadzone kołkiem zabezpieczającym – wypustką, która jest wykonana w jednym kawałku z przedłużeniem lub jest do niej przyspawana i która wpada w wycięcie przygotowane w rękojeści.
(5) Rękojeść jest w całości, przedłużenie przez nią przechodzi i stopniowo zwęża się ku końcowi. Tego rodzaju przedłużenie nazywane jest rat tail tang (nazwa wzięta od kształtu, który może przypominać ogon szczura) lub tapered tang (zwężające się zaostrzone przedłużenie) czy narrowing tang (zwężające się przedłużenie).
(6) Rękojeść jest w całości, a przedłużenie przez nią przechodzi w postaci pręta. Tego rodzaju przedłużenie nazywane jest stick tang.

Typy (5) i (6) a czasami również typ (4) bywają zakończone gwintem (lub może być tang zespawany z gwintowanym prętem). Tang jest wtedy zafiksowany w rękojeści poprzez nakręcenie nakrętki na pommel. Niewątpliwą zaletą jest możliwość wzmocnienia łączenia dokręceniem także w warunkach polowych - jeśli jako nakrętka służy cały pommel, trzeba uważać na ewentualne przesunięcie się głowicy, które pogorszyłoby uchwyt.

(7) Rękojeść jest w całości, kształtowana na tang, który jest nieco węższy niż sama rękojeść. Tego rodzaju przedłużenie nazywane jest encapsulated tang, czyli zapouzdrené předĺženie. Zalety tego wykonania są niemal identyczne jak typu (1).

W większości z tych 7 podstawowych stylów przedłużenia obowiązuje, że zastosowanie jednego nie wyklucza zastosowania innego. Na przykład – miecz może mieć kombinację encapsulated tang i rat tail tang.