RoHS 2011/65

RoHS 2011/65 (RoHS 2) to dyrektywa Unii Europejskiej, która zastępuje pierwszą dyrektywę RoHS UE (RoHS 1) nr 2002/95/EC. Skrót RoHS oznacza Ograniczenia Substancji Niebezpiecznych (Restrictions of Hazardous Substances), a dyrektywa skupia się specyficznie na urządzeniach elektrycznych i elektronicznych.

Dyrektywa RoHS 2 obecnie zakazuje stosowania 10 niebezpiecznych substancji, które nie mogą być częścią urządzeń elektrycznych lub elektronicznych produkowanych w krajach UE lub importowanych do tych krajów. Dla tych substancji ustalono limity, których te urządzenia elektryczne i elektroniczne (EEE) nie mogą przekroczyć.

W przepisach UE obowiązują ograniczenia dotyczące limitów dla danych pierwiastków i substancji odnoszące się do materiału jednorodnego. Oznacza to materiał o jednolitej kompozycji w całej masie, którego nie można mechanicznie podzielić na różne, odrębne materiały.

Obecnie ograniczenia dotyczą następujących 10 substancji i pierwiastków (pierwsze 6 było częścią dyrektywy RoHS 2 od początku jej obowiązywania, kolejne 4 dodano w 2015 roku):

Kadm (Cd):

limit 0,01 %

Rtęć (Hg):

limit 0,1 %

Ołów (Pb):

limit 0,1 %

Chrom sześciowartościowy (Cr6+):

limit 0,1 %

Polibromowane bifenyle (PBB):

limit 0,1 %

Etery polibromowanych difenyloeterów (PBDE):

limit 0,1 %

Bis(2-etyloheksyl) ftalan (DEHP):

limit 0,1 %

Ftalany benzylowo-butylowe (BBP):

limit 0,1 %

Dibutyl ftalan (DBP):

limit 0,1 %

Diizobutyl ftalan (DIBP):

limit 0,1 %

Substancje DEHP, BBP, DBP i DIBP były przede wszystkim stosowane do zmiękczania plastiku. Każde urządzenie elektryczne i elektroniczne oznaczone etykietą CE jest uznawane za zgodne z dyrektywą RoHS 2.