Ochronne wyposażenie i sprzęt przeznaczone głównie do celów wojskowych muszą spełniać określone kryteria. Te kryteria dla amerykańskich sił zbrojnych (US Army, US Navy i US Air Force) są znormalizowane w formie zbioru testów MIL-STD-810F.
Wyposażenie, które ma chronić żołnierzy i ich cenne wyposażenie w służbie, musi być w jakiś sposób obiektywnie oceniane, aby było jasne, że jest zdolne wytrzymać trudne warunki, którym ci żołnierze mogą być poddani. Triada amerykańskich sił zbrojnych, tj. armia, marines i lotnictwo, uzgodniła standardy w formie testów MIL-STD-810F.
Te znormalizowane testy powstały w Stanach Zjednoczonych, ale certyfikacja MIL-STD-810F jest uznawana praktycznie na całym świecie, zarówno przez żołnierzy, jak i osoby cywilne. Ponieważ, jeśli jakiś element wyposażenia jest wystarczająco dobry dla wojska, będzie z pewnością dobry także do zastosowań cywilnych. Te standardy koncentrują się na szerokim zakresie warunków środowiskowych, które obejmują niskie ciśnienie do testowania produktów na większych wysokościach; dalej także wystawienie na ekstremalne temperatury (wysokie i niskie) oraz szok termiczny podczas użytkowania i przechowywania danej rzeczy. Następnie wystawienie na wysoką wilgotność i zanurzenie (patrz poniżej) oraz na deszcz, w tym deszcz zamarzający lub deszcz pędzony silnym wiatrem.
Podczas użytkowania i przechowywania poszczególne elementy wyposażenia mogą być również narażone na wilgoć, pleśń czy tzw. mgłę solną – w tym przypadku ocenia się, jak dobrze produkt potrafi opierać się korozji. Oczywiste jest także testowanie wpływu szybkiego przyspieszania lub wibracji, zarówno tych pochodzących z ostrzału, jak i przypadkowych.
Do testów, które obejmują standardy MIL-STD-810F, należy na przykład test zanurzenia, który sprawdza, czy jakiś obiekt (np. twarda walizka) jest w stanie chronić swoją zawartość przed przedostaniem się wody, nie powodując przy tym uszkodzenia tej zawartości. Testy te spełniają na przykład walizki kanadyjskiej marki Nanuk z naszej oferty.
Standardy MIL-STD-810 zostały po raz pierwszy sformułowane 14 czerwca 1962 roku, a litery od A do H oznaczają poszczególne rewizje tych standardów. Konkretna wersja MIL-STD-810F to rewizja z 1 stycznia 2000 roku, która choć ma już ponad 20 lat, nadal jest powszechnie uznawana. Po rewizji F powstały jeszcze rewizje G (ważna od 31 października 2008 roku) i H (ważna od 31 stycznia 2019 roku).