Wzór maskujący DPM Woodland (UK)

Pierwsze Hejkaly zaczęły nosić brytyjska jednostka wojskowa „Lovat Scouts”, był to szkocki regiment brytyjskiej armii. Jest to legendarna jednostka, ponieważ była pierwszą, która zaprojektowała i zaczęła aktywnie używać te myśliwskie Hejkaly również w wojsku. Były one noszone przez snajperów już podczas wojny burskiej (było to między latami 1899 a 1902). To jednak nie było jedyne zastosowanie tego Hejkału: oddział świetnie się sprawdził również podczas I wojny światowej, gdy był wydawany snajperom. Te często ręcznie robione i unikalne Hejkaly były znane również jako „Yowie suit” (głównie dla Australijczyków). Jak czas mijał, w 1917 roku dla brytyjskich snajperów zaprojektowano tzw. „Symien sniper suit”, który oczywiście czerpał z lokalnego Hejkału. Używali go głównie Anglicy z innych regimentów i jednostek (zawsze w roli obserwatorów i snajperów). Mimo upływu lat, Hejkaly są nadal używane, a ich prawidłowa konstrukcja jest umiejętnością, która jest do dziś często podkreślana i nauczana w wielu jednostkach snajperskich i zwiadowczych.

W swojej historii maskowania, Brytania eksperymentowała również z ręcznie malowanymi wzorami kamuflażu rysowanymi na namiotach i pelerynach podczas I wojny światowej. Zawierały one zawsze pociągnięcia pędzlem lub paski brązu na khaki tle. Jest to prawdopodobnie pierwsze wykorzystanie techniki pociągnięcia pędzlem w maskowaniu i ponieważ wcześniej nic lepszego ani innego nie było, to nie dziwi fakt, że cieszyło się dużym rozkwitem również podczas II wojny światowej, co zapewniło (bez przesady) całą nową klasę wzorów maskujących, które są na tyle legendarne, że wpływają nawet na projekty tych nowoczesnych dzisiejszych wzorów. Podczas II wojny światowej używano również osobistych czapek i mundurów tak maskowanych (ponownie głównie dla snajperów i obserwatorów). Wszystko to było ręcznie malowane na płótnach różnych typów. Według informacji wpłynęły na nie także francuskie wzory maskujące.

Nawet w latach 70. brytyjscy spadochroniarze nadal używali rysowanego kamuflażu „Denison smocks”, jednak standardowy mundur brytyjski i jego kolory były khaki na oliwkowy zieleni maksymalnie do roku 1966. Wtedy nastąpiło drugie niespodziewane wydarzenie – Brytania bowiem zaprojektowała wtedy kolejną maskującą legendę, która do dziś nie została łatwo pokonana. Co to było? Był to projekt „Disruptive Pattern Material” lub także „DPM”, który dosłownie pozostał w służbie w Brytanii do dziś, a ponadto stał się najczęściej kopiowanym wzorem maskującym całego współczesnego świata. Mimo że ten typ przeszedł z biegiem lat liczne zmiany i dalszy rozwój (oczywiście także włącznie z wersjami pustynnymi), jest to jeden z najdłużej istniejących typów wzorów maskujących, które pozostały w jednym państwie tak niesamowicie długo w użyciu i akcji.

Jak wygląda wzór maskujący „Disruptive Pattern Material” albo także „DPM”?

Brytyjski wzór maskujący DPM występuje w czterech wersjach: (od lewej do prawej) oryginalny wzór maskujący DPM z 1960 roku, wzór z 1968 roku, wzór z 1985 roku i wzór S95 z tego roku.

Nazwa „DPM” czy też „Disruptive Pattern Material” to określenie, które zaproponowało ówczesne angielskie Ministerstwo Obrony. Chodzi o serię wzorów maskujących, które były wydawane mniej więcej od lat 60. ubiegłego tysiąclecia. DPM jest obecnie jednym z najczęściej kopiowanych wzorów maskujących na świecie, a wiele krajów ma któreś z jego licznych wariacji na swoje standardowe leśne (obszary umiarkowane i żywe) oraz pustynne (obszary suche). Disruptive Pattern Material w niektórych krajach jest już tak daleki od oryginalnego zamysłu i kolorów, że trudno go rozpoznać (może miejscami nawet przechodzić w czerwony, pomarańczowy czy niebieski do fioletowego). Jakie kraje na świecie używają którejś z wariacji rzeczy wchodzących w zakres serii DPM?

• Bułgaria
• Indonezja
• Kambodża
• Nowa Zelandia
• Oman
• Filipiny
• Portugalia
• Wielka Brytania
• Jemen

Jest ich jeszcze więcej, ale wspomnimy o tych najbardziej znanych... Wiele krajów na świecie do wzoru maskującego Disruptive Pattern Material doszło czasem na krótko (ponieważ przez chwilę były częścią Brytyjskiego Królestwa, albo ponieważ jest to wyjątkowo dobry projekt, co każdy żołnierz łatwo dostrzega).

Standardowy leśny i ciepły wzór maskujący DPM jest przeznaczony dla ciepłego środowiska. Dlatego składa się z takich kolorów: czarny, brązowy, jasnozielony w różnych rodzajach, wszystko to na khaki (lub jasno brązowym) tle. Jak już zaznaczyliśmy, od tego wzoru maskującego istnieją dosłownie tuziny wariantów kolorystycznych i różnic, jak każda konkretna armia dostosowała go do swojego lokalnego środowiska. O jakości DPM oczywiście świadczy mocno fakt, że jest to system maskujący, który jest nadal używany w armii brytyjskiej! On również bywa jednak czasem i stopniowo już zastępowany nowoczesnym typem „MTP” (Multi-Terrain Pattern).

Użycie przez armie: Jest używany do dziś w Anglii, ponieważ jest to bardzo wysokiej jakości ponadczasowy projekt. Istnieje też wersja pustynna i wiele jego lokalnych wariantów, ponieważ każda z armii, która go wprowadziła, dostosowała go trochę do swoich optymalnych warunków.