Okulary nosi duża część populacji, więc to pojęcie jest dość dobrze znane. Niezbędnym elementem wszystkich okularów korekcyjnych są soczewki, a ich "moc" określa właśnie jednostka mocy optycznej zwana dioptrią. Soczewki dzielą się na tzw. skupiające i rozpraszające, soczewki skupiające stosuje się w okularach do bliży (dalekowzroczność), przed liczbą oznaczającą wielkość dioptryczną stawia się znak plus (na przykład + 3D). Soczewki rozpraszające stosuje się w okularach do dali (krótkowzroczność), u nich stosuje się znak minus.

Technicznie dioptria jest definiowana jako odwrotność ogniskowej soczewki lub zwierciadła wypukłego. Nie jest to jednostka układu SI, dlatego nie ma ustalonego symbolu, najczęściej używa się "D" lub "dpt".
Jeśli mamy wadę oczu wymagającą noszenia okularów, okulista zmierzy nam oczy i na podstawie tego pomiaru optyk dopasuje do okularów odpowiednie soczewki. W przypadku wady kombinowanej, gdy potrzebujemy zarówno okularów do czytania, jak i do dali, można wybrać tzw. soczewki bifokalne złożone z dwóch soczewek oszlifowanych blisko siebie lub lepiej nowość ostatnich lat, tzw. soczewki multifokalne, które łączą soczewkę rozpraszającą i skupiającą w jednym, przejście z jednego typu soczewki do drugiego jest płynne i mniej uciążliwe. Okulary są mocne czy słabe rozpoznamy łatwo i nie musimy przez nie nawet patrzeć, poznamy to po grubości soczewek, ponieważ wraz ze wzrostem dioptrii grubość soczewki wzrasta.