Jakie zasady należy przestrzegać podczas chodzenia w głębokim śniegu?

Spacer po zaśnieżonym krajobrazie przy większej pokrywie śnieżnej traci romantyczny charakter i staje się fizycznie wymagającą aktywnością. Przede wszystkim wejście na stromy stok jest nie tylko wyczerpujące, ale także niebezpieczne. Dlatego ważne jest przestrzeganie kilku podstawowych zasad.

Aby wspomóc chodzenie po stromym zboczu, używajcie kijków teleskopowych.

Wyjście na śnieg

Wspinaczka po śniegu jest zawsze trudna, zwłaszcza jeśli chodzi o stromy stok i głębokie zaspy. Aby włożyć jak najmniej wysiłku i bezpiecznie dotrzeć do celu, ważne jest, aby wybrać odpowiedni styl wspinaczki i odpowiednio się wyposażyć, biorąc pod uwagę rodzaj śniegu i nachylenie stoku.

Wychodzenie w miękkim śniegu

Głównym problemem podczas wspinaczki po miękkim śniegu jest to, że natychmiast się w nim zapadacie. Przy każdym kroku musicie wysoko unosić nogę, co sprawia, że chodzenie jest bardzo wymagające fizycznie.

• Utrzymuj szerszy ślad na szerokość ramion - w ten sposób zyskasz lepszą stabilność podczas chodzenia.

• W momencie, gdy podnosisz jedną nogę, druga noga musi stabilnie stać, zanim na nią przeniesiesz ciężar. Dlatego przy stąpnięciu najpierw ubij śnieg pod butem, a dopiero potem przenieś na nogę ciężar.

• Nie odchylaj się do tyłu ani do przodu - utrzymuj środek ciężkości ciała pionowo nad stopami.

• Słupy ustawiajcie lekko pochylone w kierunku stoku.

• Podążaj zawijasami na łagodnym zboczu.

• Wspinaj się pod kątem prostym do stoku, aby nie naruszyć warstwy śniegu i aby śnieg nie zaczął się osuwać spod twoich stóp.

• Stromy stok lepiej pokonasz, jeśli będziesz wspomagać się kolanem i golenią – kolanem wyciągniętej nogi ugnij śnieg, a następnie w jego ślad możesz nadepnąć – dzięki temu nie musisz unosić nóg zbyt wysoko.

• Pomogą ci utrzymać równowagę kijki teleskopowe.

• Przez cały czas miej w ręku lub pod ręką ciupagę.

Wyjście w ekstremalnie głębokim miękkim śniegu

• W przypadku ekstremalnie głębokiego śniegu, w który można by się całkowicie zapaść, można wspiąć się tylko po stopniowanych platformach.

• Na poziomie ud uda rękami ubij platformę.

• Przesuń się na platformę i uklęknij na niej. Oprzyj się, wciskając ręce w śnieg przed sobą. Większość ciężaru powoli przenieś na kolana na platformie.

• Usuwaj śnieg przed sobą rękami i pół metra wyżej zacznij tworzyć kolejny stopień.

• O gotowy stopień oprzyj się rękami i powoli stań na dolnym stopniu.

• Wbijcie ręce ponownie w śnieg nad wami, opuśćcie niższy stopień i uklęknijcie na wyższym stopniu.

• Możecie sobie pomóc czekanami, które wbijajcie do śniegu styliskami prostopadle do powierzchni śniegu.

• Powtarzaj cały proces, aż pokonasz odcinek, ponieważ charakter terenu prawie uniemożliwia powrót.

Proces na firnu

• Do wspinaczki na twardym firnie załóż na buty raczki.

• Na miękkim firnie można kopać stopnie czubkami butów.

• Utrzymuj ślad na szerokości ramion, stopę kop w kierunku stoku, aby noga się nie cofnęła.

• Jeśli sępy nie mogą kopać czubkami butów, poruszaj się w zygzakach lekko bokiem do zbocza.

• Stopnie kopiecie krawędzią buta, można także zrobić kilka kopnięć z rzędu, aby stworzyć wystarczająco głęboki stopień, który pozwala na postawienie całej powierzchni buta.

Podróż na grzbiet góry wymaga odpowiedniego wyposażenia.

Procedura z czekanem i rakami

• Czekan jest niezbędny przede wszystkim w terenie, gdzie grozi ci niebezpieczny upadek. Wykorzystasz go do hamowania podczas ześlizgu z zbocza lub upadku oraz do wykuwania stopni.

• Do standardowego wyposażenia podczas poruszania się w głębokim śniegu powinny należeć także raki.

• Słupy muszą być nachylone do stoku, aby noga z nich nie wyślizgnęła się. Robić je od góry z pionowymi, równoległymi ścianami, aby stopa, kostka, a ewentualnie goleń (przy zejściu) zmieściły się w słupie.

• Na początku wykop dwie stopnie na wysokości kolan, tak aby jeden stopień był nieco wyżej. Stopnie powinny wyglądać jak naturalnie wydeptane ślady.

• Następnie wykopcie kolejne dwa stopnie na wysokości pasa i posuńcie się o krok w górę.

• Wykopcie trzeci rząd słupów.

Na co zwrócić uwagę podczas korzystania z raków?

Podczas marszu z rakami uważaj, aby ich zęby nie zaczepiły się o twoje spodnie lub ochraniacze i żebyś się nie przewrócił. Dlatego nogawki spodni powinny być węższe. Istnieje także ryzyko zaczepienia raków o sznurowadła lub pasek na drugiej nodze.

Na raki może nabierać się śnieg, przekraczając długość zębów, i można się poślizgnąć. Zbieranie się śniegu można ograniczyć, używając gumowych podkładek, które mocuje się pod rakami między zębami.

Podczas chodzenia z rakami postępuj powoli i utrzymuj szerokość kroku na szerokość ramion.

Podczas chodzenia w rakach po płaskim terenie przenoś ciężar z pięty na palce. Na stromym zboczu stawiaj kroki na płasko, używając wszystkich zębów. Nie stawaj na bocznej krawędzi raki, grozi to skręceniem nogi. Na bardzo stromym zboczu poruszaj się, wbijając przednie zęby raków w śnieg.

Zejście na śniegu

Z łagodnego do średnio stromego ośnieżonego stoku schodź plecami do stoku, z ostrego stoku schodź twarzą do stoku.

Zejdź tyłem do stoku

• Podczas schodzenia bardzo ważne jest utrzymanie równowagi. Dlatego stawiaj kroki szerzej i utrzymuj środek ciężkości nad stopami.

• Podczas stawiania kroku, utrzymuj czubki butów uniesione, stawiaj stopę piętą, a tułów lekko pochyl do przodu.

Zejście przodem do stoku

• Zegnij jedną nogę, a drugą wyciągnij w dół i tworząc stopę uderzeniem.

• Następnie zmień nogi i powtórz procedurę.

Zejście z rakami

• Schodzenie z rakami w miękkim śniegu jest takie samo, jak schodzenie bez raków. Tylna noga jest jednak położona wyżej niż podczas chodzenia po płaskim terenie i istnieje ryzyko zahaczenia rakami o pętle lub przedmioty, które macie przypięte do pasa.

• Z metalowych końcówek czekana regularnie strząsaj śnieg.

• Podczas schodzenia z rakami w twardym śniegu zwróceni plecami do stoku, stawiajcie raki płasko i wbijajcie je wszystkimi zębami w śnieg.

• W bardzo stromym zboczu schodź twarzą do zbocza i wbijaj przednie kolce raki czubkami butów.

• Jeśli teren na to pozwala, można zjechać ze stoku na tyłku i hamować czekanem. Przed zjazdem należy zdjąć raki, aby nie zahaczyły o śnieg i nie spowodowały przewrotu.

Przejście granią śnieżną

• Na zaśnieżonym grzebieniu mogą występować nawisy śnieżne, które mogą się pod wami zerwać.

• Na grani z nawisem nigdy nie wędruj grzbietem. Poruszaj się po przeciwnej stronie zbocza niż kierunek, w którym nachyla się nawis.
• Trasa podczas poruszania się na grzbiecie powinna być zmienna w zależności od terenu.

• Omijajcie nawis śnieżny po stronie z łagodniejszym stokiem.

• Pokonuj stopnie w grzebieniu przednią wspinaczką po ostrzu grzebienia lub obejdź stopień trawersem.

Przejście przez śnieżne żleby

• Jeśli śnieg jest twardy i stabilny, można wykorzystać zaśnieżone skaliste żleby jako korytarz.

• Jednak przy niestabilnym śniegu istnieje zagrożenie lawinowe.

• Ryzykiem są także spadające kamienie, które osuwają się głównie podczas topnienia śniegu.

W głębokim śniegu będziesz się lepiej poruszać z rakietami śnieżnymi.

Chodzenie na rakietach śnieżnych

• Ruch w głębokim śniegu może znacznie ułatwić rakiety śnieżne. Rakiety śnieżne są odpowiednie na krótkie, a także dłuższe wędrówki. Chodzenie w rakietach śnieżnych jest mniej męczące fizycznie i pozwala pokonać trudniejszy teren.
• Podczas chodzenia na rakietach śnieżnych można używać kijków. Są szczególnie przydatne w trudniejszym terenie i przy grubszej warstwie nowego śniegu.

• Dziury pomogą ci utrzymać równowagę i ułatwią poruszanie się do przodu.